Flotando no quirófano

Aquí estou, rodeado de médicos sobre unha mesa de operacións. Como cheguei aquí? Moi sinxelo, un lixeiro problema co coche, un accidente coma outro calquera. Por suposto a culpa non foi miña, nin hoxe nin as outras doce veces, o que pasa e que hoxe en día anda tola co coche. Por sorte non houbo que lamentar grandes danos. Bueno, no que se refire a persoas, porque os coches dubido moito que se recuperen da experiencia, polo menos o meu. Resulta que ardeu, e con el a miña perna, tamén eso foi unha sorte, saír so cunha queimadura na perna. Dóeme, imaxina o petardazo do aceite ao facer croquetas, pero en toda a perna. Eu non me queixo de vicio. Para máis o médico dixo que me tiñan que desbridar o tecido morto... E dimo coma quen lle vai raspar o queimado a unha torrada! Pero tamén dixo que me ían anestesiar, entón non hai problema, de feito xa están cargando a xeringa. Clávanme a agulla e non sinto nada. Parece que me empezo a notar máis apacible, a perna xa non me doe. Coño! De súpeto comeza a sonar o dúo das flores da ópera Lakmé (escoitádeo e entenderedes a situación) e comezo a flotar separándome do meu corpo.